06-01-06

 

Eergisteren heb ik ontdekt dat jij stilletjes en stiekem in mijn buikje aan het groeien bent. Ik wil het van de daken schreeuwen en constant over jou babbelen, maar dat gaat nog niet. Eerst wil ik jouw hartje hebben zien kloppen op de echo. Anders moet ik dan teveel harten weer breken...Ik hou nu al van je, mijn kleine lieverd, al ben je maar zo groot als een rijstkorrel en besef je het nog niet. Ik wil voor je zorgen, je troosten als dat nodig is...Dikke zoen...

14:00 Gepost door Mama | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.